Clair Obscur: Expedition 33 İncelemeler

Her karakterin kendine has bir oynanış sistemine sahip olması çok güzel olmuş. Diğer JRPG'lerin aksine, karakterler asla aynı karakterin farklı animasyonlara ve farklı elementlere sahip versiyonlarını oynuyormuşsunuz gibi hissettirmiyor. Örneğin Maelle, yaptığınız saldırılara göre farklı savaş duruşlarına geçerken; Gustave ise her saldırıda şarj olan mekanik kolunu kullanıyor. Ayrıca gelen her saldırıyı parry'leme mantığı da sizi savaştan koparmıyor ve sürekli oyunun içinde kalmanızı sağlıyor.

JRPG türünü seven birisi olarak alaninda benim gozumde en iyilerindendir. Oyunun müzikleri, atmosferi, hikayesi, kombat dizayni, sürekli farkli tipte düsmanlarla savasip oyundan hicbir sekilde sikilmiyorsunuz. Oyunla ilgili tek kucuk elestirim: oyunda mini map yok yönünüzü kaybetme durumunuz var onun disinda 10/10 luk oyun.

Her güzel şeyin bir sonu vardır. Ben de an itibari ile bu şahane hikayeyi bitirmiş bulunmaktayım. Bu oyun şuana kadar deneyimlediğim en iyi şeylerden birisi. Oyunlarda hikayeye çok bağlanamadığımı hikayenin benim için çok da önemli olmadığını düşünürken bu oyun aslında hikayeyi ne kadar sevebileceğimi ve oyunu çok çok daha üst düzeye çıkarabileceğini, sorunun hikaye değil de ilgi çekici bir hikaye ile çok keyifli bir oynanışın bir arada sunulmaması olduğunu gösterdi. O kadar hayranlıkla bitirdim ki gerek sıra tabanlı oynanışa olan ön yargımı gerek oyunlarda hikayeye karşı olan bakışımı tamamen değiştirdi. Diyeceğim o ki bu oyun bir başyapıt. For those who play after.

Uzun süredir oynamayı istediğim bir oyundu. Sonunda indirimde yakalayıp satın aldım ve yaklaşık 1 saat kadar oynadım. İlk izlenimim genel olarak oldukça olumlu oldu. 😄 İlk girdiğimde dikkatimi çeken şey kesinlikle grafikler oldu. Atmosferi, çevre tasarımları ve karakter modelleri gerçekten muazzam görünüyor. Fakat gözüme takılan tek detay karakterlerin özellikle saç kısımlarının, genel grafik kalitesine göre biraz daha pikselli görünmesi oldu. Belki sadece bana öyle hissettirdi ama dikkatimi çeken ilk şeylerden biriydi. Hikâye ise daha ilk saatten beni içine çekmeyi başardı. Buna rağmen zaman zaman sürekli aynı şeyleri yapıyormuş hissine de kapıldım. Yine de bu durum, hikâyenin merak uyandıran yapısını bozacak kadar rahatsız etmedi. ✅ Artıları: Grafikler gerçekten üst seviye. Hikâye ilk dakikalardan itibaren merak uyandırıyor. Atmosfer ve müzikler oldukça başarılı. Karakter tasarımları gerçekten kaliteli. ❌ Eksileri: İlk saatlerde zaman zaman tekrar hissi oluşabiliyor. Saç modellemeleri, genel grafik kalitesinin biraz gerisinde kalmış gibi hissettirdi. Yan içeriklere çok girmeden yaklaşık 30 saatte bitirilebilen tek kişilik bir oyun için 30 dolar bana göre biraz fazla. Genel olarak tavsiye ederim. Ancak benim için yaklaşık 30 saat süren tek kişilik bir oyun bu fiyat etiketini hak etmiyor. Bu yüzden oyunu iade etmeye karar verdim. İleride daha uygun bir fiyata tekrar almayı düşünüyorum. 8/10 – Güzel bir oyun ama bence indirimde alınması çok daha mantıklı. 👍

Oynamadan önce bu oyun hakkında [i] "İşte şu ödülü kazandı, bu ödülü aldı." [/i] tarzında sayısız haber görmüştüm. Hatta o dönemde bu durum sosyal medyada meme haline gelmişti. Bu yüzden kendime şu soruyu sorduğumu hatırlıyorum: [i] "Gerçekten bu kadar iyi mi, yoksa biraz fazla mı abartıldı?" [/i] Bugün oyunu bitirmemle cevabımı da almış oldum. Sanat bir oyun olsaydı her açıdan sanırım bu oyun olurdu. Yılın Oyunu seçilip bu kadar övgü almasına şaşmamalı. Mekan ve boss tasarımları eşsiz... Karakterlerin her biri büyük bir titizlikle tasarlanmış, hepsinin havası kendine has. Özellikle Lune ve Sciel, size bayılıyorum. Arka planda çalan ve bir müzikalde çalınsa sırıtmayacak müzikler de oyun deneyimimizi bir üst seviyeye taşıyor. Oyunun hikayesine ölüp bitmedim ama dakika başı bize "Neden?" sorusunu sordurtması güzeldi. Ne olacağını, nereye varacağını çok merak ettim. [b] [u] Combat sistemi başlı başına harika, neden? [/u] [/b] Çeşitli yetenekleri kullanmak o kadar akıcı, o kadar eğlenceliydi ki... Parry ve zıplama mekaniği çok iyi düşünülmüş, yaptığım her başarılı parry beni ayrı tatmin etti. Yalan yok, boss fightlar zaman zaman ter döktürdü. Lune olmasaydı çoğunu geçemezdim. Beni oyunla ilgili rahatsız eden tek nokta, bazı düşmanların sırasının asla bitmemesi. Şaka yapmıyorum, bana sıra gelene kadar 5 - 6 tur beklediğimi hatırlıyorum. Bu bayağı can sıkıcıydı.

Yapımcıların yaratcılıpuna hayran kaldım gerçekten eşi benzeri olmayan bir oyun bence

"What a great adventure to dive into! I recommend it to everyone who is into amazing stories, different gameplay styles compared to other games, and pure joy."

Hayatımda daha iyi müziklere sahip bir oyun oynadığımı sanmıyorum. Hatta müzikleri o kadar iyi ki birkaçını direkt Spotify listeme ekledim, o derece. Oyunu internette defalarca görmüştüm ama ilk baktığımda oynanışı pek ilgimi çekmemişti. Buna rağmen bir şans verdim ve oynadıkça inanılmaz sevdim. Bu yüzden oynanışından dolayı çekinen varsa kesinlikle denemesini öneririm. Ben controller ile oynadım ve bence klavyeye kıyasla çok daha iyi bir deneyim sundu. Zaten oyunda da birçok yerde controller kullanmanızı öneriyorlar. Hikâyesi ve grafikleri ise ayrı birer şaheser. Hikâyesi oldukça özgün ve etkileyici, bitirdikten sonra bile uzun süre aklımdan çıkmadı. Grafikler zaten 10/10; özellikle su altındaki bölge görsel olarak inanılmazdı. Uzun zamandır hiçbir oyun bende bu kadar iz bırakmamıştı.

Şarkılarını şuan bile açıp dinliyorum. O kadar kendine has bir iş çıkarmışlar ki özlem duyuyorum. Karakterleri, hikayesi, şarkıları, müzikleri vs. kendi başına yetiyor zaten. Oynanışı zaten muazzam. Karşılaştığınız bir düşman veya boss çok zorlar iken bir bakmışsınız hasar almadan dahi geçiyorsunuz. Bir de oyunun ters köşeleri ve hikayenin ilerleyişinde hemen hemen bütün karakterlerin iç dünyasına bakıp, her birini haklı buldum. Bence oyunun sonu mükemmel olmuş. Ben ana karaktere bağlandığım için kabullenmek zorunda kalmadım. Ancak diğer karakterlere benim gibi hak verip onların düşüncelerini daha doğru bulursanız sonunu hazmedemiyebilirsiniz. Ki ben böyle düşünüyorum, başka oyuncular böyle bir duygu karmaşasına düştü mü bilemiyorum. Benim aklımda hep o sıcak anne evinde ki huzuru bulduğum bir akşam gibiydi. Duygu yüklü ayrıldım bu oyundan. İncelemeyi oyunu hemen bitirdikten sonra yazdım ama ne yaptıysam bütün incelemeyi sildim ve geri de alamadım. Eski incelemem de oyunun mekanikleri vs yazmıştım ama zaman geçtikçe içimdeki özlem şuan ki incelemeye dönüştü. Geriye dönüp bakınca vay be ne günlerdi diyorum.

Ey binlerce çalışanı olup da vasattan hallice oyunlar yapan Ubisoft ! Kalk, büyüğün geldi ! Bu firma bozuntusunun içinde kim bilir nice böyle yaratıcı fikirleri olan insanlar harcanıyor ki; Ubisoft çöplüğünden ayrılıp 30 küsür kişilik ekip, bu başyapıtı ortaya koydu. Müziğiyle, jrpg oyunlarına modern aksiyon çeşitliliği getirmesiyle, atmosferiyle muhteşem bir oyun olmuş fakat bu oyunda bazı sıkıntılar baş gösteriyor; firmanın ilk oyunu olması ve bütçe sorunundan kaynaklı olarak gördüğüm bazı noktalar var ve bunlardan biraz bahsedeceğim: - Biliyorum, bu oyun 3 vs 3 şeklinde sıra tabanlı fakat ara sahnede 5 kişi gösterip sonra 3 kişi ile savaşa başlamak oyunu içselleştirmek açısından çok yetersiz ve çiğ bir görüntü oluşturuyor. Bence düşman ve müttefik sayısı artırılabilirdi - Unreal Engine 5'in cilvesi bu oyunda da kendini gösteriyor; Oyun, görsel olarak çok güzel dursa da anlık fps düşüşleri hiç hoş değil - Ara sahneler neden 30 fps kilidine sahip acaba - Bölgelerin haritası daha detaylı olabilirdi. Mesela, o bölgenin üzerine fareyi götürdüğümüzde nerede hangi boss veya nadir eşyayı alıp almadığımızı anlayacağımız bir arayüz olsa iyi olurmuş; böyle birkaç bölgeyi atlamış bulundum - Oyunun aksiyon çeşitliliği gayet iyi fakat bazı savaşlar oldukça zor ve savuşturma yapmak şart. Oyunu en kolaya çekmekten başka çare bırakmıyorlar, bence çok dengesiz bir tasarım olmuş; bir patronu yenmek için 1 saatten fazla zaman harcayacaksam, Dark Souls oynardım - Size "oyunun sonuna geldim galiba" diyeceğiniz bir an var ama aslında sonu değil, daha keşfedeceğiniz yerler olacak ama oyun bunu hiçbir şekilde belli etmiyor; o yüzden oyunun üç bölümden oluştuğunu unutmayın. - Hikayenin anlatımı bölük pörçük geçiyor, özellikle derin hikaye(lore) diyeceğimiz kısımların eksikliği; oyunu bitirdiğimde bende pek tatmin yaratmadı, aksine daha çok soru sormama neden oldu. Zaten oyunda birçok yerde neden sonuç ilişkisi açısından havada kalan yerler olduğunu göreceksiniz. Oyunun bence en zayıf kısmı hikayeydi, özellikle son bölüm çok aceleye gelmiş ve evreni açıklama açısından eksik kalmış gibi hissettirdi. Sonuç olarak bu oyun, yılın oyunu olmayı ve birçok ödül almayı sonuna kadar hak etti fakat bazı eksikleri de yok değil. Bu oyun gibi oyun yapan firmalar umarım daha çok artar ve Ubisoft gibi rezil, vizyonsuz firmalar da bir an önce batıp oyun sektöründen yok olup giderler