Recenzje Loop Queen-Escape Dungeon 3

So. after 50 150 lvl evry posible finish i can say game is good. Genre: Turn-Based Game Gallery is ok mediorate lvl for the full price not bad expecialy with this lvl of gameplay which hard to find in entire steam shop. Gameplay with the Story is propably better part of game. Story is quiet interesting but "short" with is only aspect anoying because could be little longed saing that in subective evaluation same situacion when good book end...wanna more... Lengh around 15-20h for full achivment. It really hard to find any issues because technicaly zero error with is fantasic for the start zero bugs nice done, smooth working 17.01.2024 Over all Recomended for better story "PinkTea" all games for gamplay "Fantasize Games" they have 2 others "Mirror" is Legend In steam for good reason "Last evil" have propably the largest 3D gallery ever found 100+

I would love to recommend it as ED2 was a nice game but here... clearly developers wanted to go bigger and better but what they achieved is only bigger and more complicated (unnecessarily tbh). Game is chaotic, with very artificial and in the end frustrating difficulty increase between stages/run. Character management is... well, bad, you just keep clicking lvl up button and actually spend more time doing that than playing the game. Also, lacking a nice upgrade path like in ED2 makes LQ ED3 over complicated again. H scenes are decent but kind of repetitive. Overall, there are some nice things in the game, but general experience is rather frustration over controls and game mechanic of 4 different characters.

Polecam, ale po przecenie. Najlepiej dużej. Escape Dungeon był dobry. Escape Dungeon 2 był bardzo dobry. Escape Dungeon 3 już tak dobry nie jest. Krótki zarys fabuły. Jest państwo elfów sprzymierzone z ludźmi poprzez małżeństwo władców. Elfia królowa ma to do siebie, że jak ją kto dobrze posmyra, to może manipulować czasem. Jest również państwo potworów, które chce się zaprzyjaźnić ze wspomnianymi wcześniej państwami, nawiązując przyjaźń ogniem i mieczem. Król poległ był, i od tej pory skupiamy się na elfkach. Te państwa są jednopłciowe. Elfy nie mają facetów, za to wśród potworów nie ma kobiet. Nietrudno się domyślić, czemu potwory są tak skore do nawiązywania przyjaźni. W części pierwszej chodziliśmy wielkim magiem. Pani mag przyjaźniła się ze stworami na wszelkie możliwe sposoby, co po każdej jej porażce było niedwuznacznie animowane. Przyjaźń trwała, póki posmyrana królowa nie wyrwała maga z imprezy, cofają czas. A potem znów to samo i w kółko. Aż do zwycięstwa. W części drugiej było podobnie, ale już nie magiem. Elfka ruszyła zrobić kuku wrażemu władcy. Po drodze wielokrotnie zrobiono kuku jej. No i wreszcie trzecia część (a z dialogów wynika, że na horyzoncie pojawiła się kolejna postać, która zapewne zwiastuje część czwartą). W tej części sterujemy królową i dowódczynią jej straży. Ups, wróć. Sterujemy tylko jedną, a druga się za nami pałęta (można się między nimi przełączać). Gra nie jest typową strategią. Chodzimy po heksach, a kobita sama strzela gdzie chce. Teraz dwie strzelają gdzie chcą, a jedna z nich chodzi gdzie chce. Mógłbym powiedzieć, że steruje nią sztuczna inteligencja, ale boję się, że bing chat mnie zwyzywa od najgorszych za tak krzywdzące porównanie. Po prostu w grze nie ma inteligencji, tylko głupota i z całą pewnością nie sztuczna, tylko prawdziwa. I to ona prowadzi jedną pannę. Początkowo ucieszyłem się, widząc areny, bo to już nie były kazamaty, tylko fajne plansze z lesistymi plenerami. Po którymś tam z kolei bliźniaczym plenerze przestałem się cieszyć. W poprzednich grach było zaznaczone wyjście do kolejnego piętra podziemi. Tu wyjść jest kilka i cholera wie, czy dobrze idę. Może to nie ma znaczenia, a może ma. Któż to wie? W grze jest kilka rodzajów stworów. Przegrywamy, to dostajemy animację o zwyczajach godowych danej frakcji. Trzeba więc dostać bęcki, otrzymać animację i szukać kolejnych, od których można dostać bęcki. Nie jest to takie proste, bo najpierw idą stwory najsłabsze, a żeby dostać się do kolejnych, to trzeba się przedrzeć przez te słabiaki. W kółko to samo z naszą minimalną ingerencją polegającą na sterowaniu postacią (czasem można też użyć własnoręcznie umiejętności). Jakoś w kazamatach lepiej to wyglądało. W grze ulepszamy umiejętności, ale trwały ulepszenie ma tylko królowa, co prowadzi do prostego wniosku - należy sterować królową, mimo, że walczy dystansowo. Po prostu wtedy szybciej się podleveluje. Jedna uwaga - jak za bardzo podlevelujemy królową, nie mając skompletowanych porażek ze słabiakami, to ci mogą mieć problem, aby nam zrobić kuku. Edit Były pewne problemy techniczne, ale po kilku miesiącach są już z grubsza załatane. To, o czym nie wspomniałem - na okładce widzimy 4 panie, bo po jakimś czasie nasze komando będzie czteroosobowe. Można trochę pomajstrować przy zachowaniu zespołu i dobrze - sztuczna inteligencja już tak nie irytuje. Niestety gra niewiele różni się od dwóch pierwszych części. Większe komando i inne plenery to mało. I to jest największy problem gry, bo z jednej strony za mało zmian, a z drugiej, wprowadzając nietrafione ulepszenia można grę całkiem poharatać