Recenzje Symphonia

[h1]Symphonia czyli Celeste zagrane przez Beethovena[/h1] Symphonia to muzyczna uczta o której wielu z was mogło nie słyszeć - gra łącząca w sobie piękno muzyki klasycznej z wymagającą platformówką w stylu Celeste, a to wszystko doprawione ręcznie rysowaną grafiką. https://steamcommunity.com/sharedfiles/filedetails/?id=3646473489 [h1]Rozgrywka:[/h1] Gra rzuca nas w iście surrealistyczne realia gdzie wszystko jest muzyką, a instrumenty kształtują obraz świata oraz mechaniki rozgrywki. Nasza postać za pomocą skrzypiec może wydobyć melodie, otwierać przejścia czy też aktywować dźwignie. Poza melodyjnym zastosowaniem służą one głównie do platformowych wyzwań typu skakanie, odbijanie sie, przyciąganie do ścian itp. Symphonia co prawda nie jest tak trudna jak Celeste czy Meat Boy, będzie to zatem dobra pozycja dla kogoś szukającego przystępnego, ale odczuwanego poziomu trudności. Mimo to gra oferuje wiele mechanik przez które nie raz przyjdzie nam zginąć i które wymagają od nas szybkiego refleksu - są to głównie pułapki związane z kolcami, automatycznymi platformami, podmuchami wiatru, rozpadającym się szkłem czy szybkim skakaniem się po platformach. https://steamcommunity.com/sharedfiles/filedetails/?id=3645249321 Podczas rozrywki stale będziemy zdobywać nowe umiejętności i co bardzo mi się podoba twórcy starają się je łączyć ze sobą - nie ma tak, że jak odblokujemy nowa zdolność to pozostałe będą nieużyteczne tylko raczej będziemy musieli używać ich wszystkich na raz. Im dalej w las tym trudniej. Sama rozgrywka jest dość liniowa, budowa świata przypomina Celeste gdzie mamy jedną główna ścieżkę i kilka pobocznych tras gdzie są ukryte monety - nie dają one nic, zbieramy je for fun, ewentualnie dla achievmenów. Niektóre monety są tak ukryte, że nie będziemy w stanie ich zdobyć za pierwszym razem - tu pojawiają się lekkie elementy metroidvanii bo będziemy mogli wrócić do tych lokacji gdy odblokujemy konkretne umiejętności np podwójny skok. Gra jest naprawdę przyjemna, ale i ona ma swoje wady, głównie leżące po stronie technicznej. Przede wszystkim jak zginęły to animacja jest trochę zbyt długa, wielu cut-scenek nie możemy ominąć, nie wiem z czego to wynika, ale gra sprawia takie wrażenie jakby chodziła na max 60 fps nawet jeśli na ekranie jest więcej. I co najważniejsze - Symphonia jest dość krótka, ukończenie gry powinno zająć 5/6 godzin. [h1]Fabuła:[/h1] Gra kupuje nas klimatem, atmosferą, muzyką, ale sama historia jest dość prosta i symboliczna. Ot co, muzyczna utopia zaczyna się rozpadać, a my musimy odnaleźć trójkę mistrzów by zagrać z nimi pieśń i ocalić miasto. [h1]Grafika:[/h1] Oprawa graficzna jest piękna, ręcznie rysowana, a same krajobrazy zachwycają - od steampunkowych pałaców po lokacje przepełniona kwiatami i ogrodem. Trudno to opisać słowami, to po prostu trzeba zobaczyć i docenić: https://steamcommunity.com/sharedfiles/filedetails/?id=3645871013 [h1]Muzyka:[/h1] Ścieżka dźwiękowa Symphonii jest bardzo dobra i przy tym wyróżnia na tle innych platformówek - stawia ona głównie na muzykę klasyczną, stricte instrumentalną, nie jest to muzyka w stylu Oriego gdzie występuje też chór, wokal, tutaj wszystko jest w bardziej operowym tonie. [h1]Podsumowując:[/h1] Symphonia to naprawdę ciekawa gra, której po prostu warto dać szanse - jest to świetna platformówka, dla fanów tego wspaniałego gatunku jakim jest precision platformer będzie to prawdziwa gratka, a przy okazji jest to dobra okazja żeby się bardziej zbliżyć do muzyki klasycznej bo kto wie, może i wam się spodoba.